
خدمت به مردم و مسلمانان از چنان جایگاهی برخوردار است که در برخی آیات قرآن و روایات، در کنار ایمان به خدا از بالاترین خصلتها شمرده شده است.
. درخواست نفع رسانی
در قرآن از زبان حضرت عیسی7 می خوانیم: Gوَ جَعَلَنی مُبارَکاً أَیْنَ ما کُنْتُF؛[1] «و مرا هر جا که هستم، پر برکت قرار ده.» حضرت صادق(ع) فرمود: «مقصود از Gجَعَلَنی مُبارَکاًF، Gجَعَلَنِی مُبارَکاً نفَّاعاًF است؛ یعنی خدایا! مرا بسیار سودمند و نفع رساننده (به مردم) قرار بده.»[2]
2. محسنین در قرآن
خداوند متعال، چهار نوبت با صراحت، چنین اعلام می دارد Gإِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَF؛[3] «خدا نیکوکاران را دوست می دارد.»
پروردگار متعال در چهار آیه تأکید می کند: Gإِنَّ اللَّهَ لا یُضیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنینَF؛[4] «خدا پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند.»
قرآن در بیش از نه مورد درباره پاداشهای محسنین می فرماید: Gوَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنینَF؛[5] به راستی این گونه نیکوکاران را پاداش می دهیم.»
و درباره پاداش اخروی محسنان تعبیرات بلندی آمده است که عبارت اند از:
1. جاودانگی در بهشت: Gخالِدینَ فیها وَ ذلِکَ جَزاءُ الْمُحْسِنینَF؛[6] همیشه در آن خواهند بود و این است جزای نیکوکاران.»
2. گواراترین زندگی: Gکُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنیئاً بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * إِنَّا کَذلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنینَF.[7] «بخورید و بیاشامید در حالی که برای شما گوارا باشد به خاطر کارهایی که انجام دادید. ما این چنین پاداش نیکوکاران را می دهیم.»
3. پاداش دنیا و آخرت: «فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْیا وَ حُسْنَ ثَوابِ الآْخِرَةِ وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ»؛[8] خداوند ثواب و بهترین پاداش آخرت را به آنها(محسنان) داد؛ (زیرا) خداوند نیکوکاران را دوست می دارد.»
4. هر چه بخواهند: «لَهُمْ ما یَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِکَ جَزاءُ الْمُحْسِنینَ»؛[9] برای آنان هر چه بخواهند نزد پروردگارشان وجود دارد؛ این است پاداش نیکوکاران.»
گاهی می فرماید: «سَنَزیدُ الْمُحْسِنینَ»؛[10] به زودی برای محسنان می افزاییم.» سپس در دو آیه می فرماید: «إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنینَ»؛[11] به راستی حتماً خدا با نیکوکاران است.»
این یک موقعیت خاص است که عنایات خاصه الهی را همراه دارد؛ نه موفقیت عام که «هُوَ مَعَکُم اَینما تَکوُنوُا» به راستی که با این همه پاداش و موقعیت باید به محسنان بشارت داد: «وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنینَ»؛[12] به نیکوکاران بشارت بده.»
خدمت به خلق خدا، در فرهنگ تعالیم قرآن و عترت، ارزش و ثواب فراوانی دارد لذا میطلبد گرهگشایى و رفع نیاز از نیازمندان و برادران دینى تبدیل به یک ارزش و یک فرهنگ عمومى شود. چنانکه امام علی(ع) در این باره به کُمیل مىفرماید: «اى کمیل به خانوادهات دستور ده در تحصیل مکارم اخلاق بکوشند و حتى در تاریکیهاى شب به برآوردن حاجات مردم و رفع گرفتارىهاى آنها بپردازند، سوگند به خدائى که جانم در دست اوست، هیچکس بر دل انسان مؤمنى سرور و شادمانى وارد نمىکند مگر آنکه خدا از این عمل خیر یعنى سرور و شادمانى، مایه لطفى مىآفریند که در موقع نزول بلا و به هنگام گرفتارى سریعتر از سیلاب در سراشیبى، به یارى او مىرسد و او را نجات مىدهد.
قرآن مى فرماید ؛ ( تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرّ ) : واجب است که در کارهاى خیر به یکدیگر کمک کنید. حمایتهای مردمی به افراد نیازمند، کودکان بی سرپرست، ایتام و کسانی که دست یاری دراز کرده اند.
قرآن همچنین مى فرماید: ( إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ ؛خدا احسان شدگان را دوست مىدارد .) و چقدر خوب است که انسان محبوب خدا باشد . خیلی وقت ها در زندگی کارهایی را می کنیم که خدا از ما راضی باشد بد هم نیست اما اگر مىخواهیم خدا از ما راضى باشد ، خدا مىفرماید : به همدیگر خدمت کنید تا خدا دوستتان داشته باشد .
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۴۰۲ ساعت 17:47 توسط لااله الاالله الملک الحق المبین only GOD
|